A choćby się góry poruszyły i pagórki się zachwiały, jednak moja łaska nie opuści cię, a przymierze mojego pokoju się nie zachwieje, mówi Pan, który się nad tobą lituje. (Izaj. 54;10)
Jesteśmy ludźmi wierzącymi i odrodzonymi z Ducha Świętego.

Celem naszego istnienia i działania jest wypełnianie woli naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa.
Mam nadzieję, że uda Ci się znaleźć tu interesujące informacje.
Zapraszam także na nasze nabożeństwa, na których wielbimy Boga jak również rozważamy Jego Słowo.
Wierzymy, że jest Ono jedynym i najlepszym drogowskazem dla naszego życia, byśmy mogli być zbawieni.
Jeżeli masz jakiekolwiek pytania o wiarę, potrzebujesz spotkania by modlić się lub masz jakąkolwiek prośbę lub informacje do przekazania, możesz wysłać do nas email.
Życzę miłego i owocnego korzystania z zasobów tej strony.
***************************************************************************************************
Jest coś bardzo ważnego co chcielibyśmy Ci powiedzieć.
Może to będzie pierwsze 5 minut Twojego nowego życia.
Posłuchaj i zobacz
****************************************************************************************************
Info z Jeruzalemu
Najnowsze wiadomosci z JeruzalemuKLIKNIJ I CZYTAJ
Pamietajcie tez o codziennych nabozenstwach - link ponizej.
|
O nawróceniu duszy do Boga Ryszard Baxter ![]()
O NAWRÓCENIU DUSZY DO BOGA
Ryszard Baxter
Tłumaczenie ks. dr Jan Pindór
pastor w Cieszynie
Wydanie drukowane, Cieszyn 1911
Wydanie internetowe, wersja 1.0, Literatura Chrześcijańska 2001
Przedmowa
Ryszard Baxter żył w Anglii w 17-tym stuleciu, był pastorem w miasteczku Kidderminster i umarł roku 1691. Podczas życia jego wrzały w Anglii rozruchy religijne; król przychylał się do kościoła katolickiego, przeciw niemu stali tak zwani "Purytanie", czyli zwolennicy Pisma świętego, którzy w nauce i życiu codziennym ściśle się nauk Biblii trzymali. Do tych ostatnich należał Baxter i niemało w swoim życiu dla wiary wycierpiał.
Z licznych ksiąg religijnych, które napisał, znane są przede wszystkim dwie, a mianowicie: "O wiecznym odpocznieniu |
|
Nawrócenie godne naśladowania Marian Biernacki ![]()
Z tej okazji, że w dniu 25 stycznia katolicy wspominają nawrócenie św. Pawła, chcę dziś, odwołując się do przykładu tego dawnego wroga rodzącego się Kościoła, a potem niezwykłego naśladowcy Jezusa Chrystusa, przypomnieć podstawowe cechy prawdziwej pokuty.
Oto opis wspominanego dziś nawrócenia: A Saul, dysząc jeszcze groźbą i chęcią mordu przeciwko uczniom Pańskim, przyszedł do arcykapłana i prosił go o listy do synagog w Damaszku, aby mógł, jeśliby znalazł jakich zwolenników drogi Pańskiej, zarówno mężczyzn jak i kobiety, uwięzić ich i przyprowadzić do Jerozolimy. I stało się w czasie drogi, że gdy się zbliżał do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba, |
|
Kto to jest człowiek pokorny Administrator ![]()
Pokora bywa najczęściej błędnie rozumiana jako uległość wobec innych ludzi bądź ślepa uległość wobec hierarchów kościoła, w postaci cichego akceptowania nadużyć, nie biblijnych nauk, postaw bądź wierzeń. Jednak biblijna definicja pokory nie odnosi się w ogóle do relacji międzyludzkich, ale jest ona odwrotnością pychy i dotyczy zawsze rezygnacji z własnych przekonań i dążeń na rzecz uznania i dostosowania się do tego, co mówi lub czego wymaga Bóg w Piśmie Świętym.
Job. 22:23-30
"Jeżeli w pokorze nawrócisz się do Wszechmocnego i oddalisz nieprawość ze swego namiotu, Jeżeli w proch rzucisz złoty kruszec i między kamienie potoków złoto z Ofiru, jeżeli Wszechmocny będzie twoim |
|
Nie jesteś pośrodku? Marian Biernacki ![]()
Wielu ludzi szczyci się swoją neutralnością. Podkreślają, że nie są ani po jednej, ani po drugiej stronie. Celowo nie określają swojego stanowiska w różnych, zwłaszcza w kontrowersyjnych kwestiach. Nikogo nie osądzają. Na wszystko są otwarci. Nie są ani "za", ani "przeciw", albo – mówiąc słowami klasyka – zazwyczaj są "za, a nawet przeciw".
Na pozór wydaje się to być postawą całkiem rozsądną. Dzięki temu nikt nie może im zarzucić jakiejkolwiek skrajności. Nie narażają się żadnej ze stron. Zdają się tolerować wszystko, a i sami są do zaakceptowania przez wszystkich. W każdej chwili też, w razie czego, mogą zająć pozycję, która lepiej |
|
Cierpienia młodego ateisty Bartosz Sokół ![]()
Poniższym artykułem chcę spłacić część długu, który mam wobec świata. Potraktuj poniższe słowa jako spowiedź młodego ateisty. Spowiedź szczerą i nade wszystko prawdziwą.
Nie zamierzam szafować argumentami, wywlekać na wierzch odgrzewanych teorii lub kogokolwiek potępiać. To tylko pewna historia. Moja historia.
Nie zdążyłem być ateistą zbyt długo. Właściwie nie wiem czy naprawdę nim byłem. Za to wiem, że przez kilka lat chwiałem się jak małe drzewko o suchych liściach wśród potężnych wichrów filozofii. Pamiętam monsun Protagorasa, który wręcz przygniótł mnie do ziemii, twierdząc, iż jestem miarą wszechrzeczy. Leżąc wieczorem na łóżku czułem się jak domowa metrówka, której polecono zmierzyć objętość planety. Pamiętam |
![]()
Adam otrzymał naukę, że wolno mu jeść owoce ze wszystkich drzew Ogrodu oprócz jednego. Jedzenie z drzew dozwolonych było czynieniem dobrze, zaś jedzenie z drzewa niedozwolonego - czynieniem źle. Czynienie dobrze powodowało, że Adam zachowywał rajskie życie, czynienie źle było przyczyną jego utraty. Zatem Adam trwał w rajskim życiu przez dobre uczynki (por. Rz. 2:7). Czy przeczy to temu, że rajskie życie otrzymał od Boga za darmo? Czy w jakikolwiek sposób dobre uczynki Adama uderzały w darmowość Bożego daru? Przeciwnie. Dobre uczynki Adama pozwalały rajskie życie utrzymać, a więc były dowodem doceniania Bożego daru. Nie były równoważną zapłatą za ten |
|
Wielka tragedia utraty Jezusa Thomas Cosmades ![]()
Wielu z nas przeżyło stratę najbliższej osoby, bardzo wartościowego przedmiotu czy pokaźnej sumy pieniędzy. Niektórzy stracili możliwości, których nigdy więcej już nie mieli. Jezus Chrystus, który przyszedł, aby szukać i ratować zgubionych, każde nieszczęście ustawia we właściwej perspektywie. Ostrzega nas przed stratą, która przewyższa wszystkie inne. „Co pomoże człowiekowi, jeśli zyska cały świat, lecz siebie zgubi lub zatraci?” (Łuk.9:25). Jego trzy znane podobieństwa mówią o zgubieniu i znalezieniu (Łuk.15).
Bóg posłał swego jedynego Syna, aby ratował od zguby (por. Jan 3:16). Zgubić się lub być zgubionym to największe nieszczęście człowieka. Nawet słowniki w wieloraki sposób określają tę sytuację: doprowadzić do zagłady, |
![]()
Mnożą się fałszywe przeciwstawienia. Na przykład, że to nie Słowo Boże zbawia, ale Chrystus, więc nie należy przykładać zbyt wielkiej wagi do poznania i zrozumienia Słowa. I że to nie modlitwa zbawia, ale Chrystus. I że nie Chrzest zbawia, ale Chrystus. I nie pobożność (postępowanie po myśli Boga) zbawia, ale Chrystus. Itd.
Wyobrażam sobie, że oto ludziom uwięzionym na dnie głębokiej przepaści ktoś zrzuca linę* wraz ze specjalną żywnością i napojem* oraz listem*, w którym jest napisane: "Zaufajcie mi, jestem Ratownikiem. Posilcie się, żebyście mieli siłę do wielodniowej wspinaczki. Napój wyostrzy wam zmysły i pomoże pokonać niebezpieczeństwa. Wspinajcie się ściśle według |










